Is everybody Gaby?

(of ook nog “Was het nu '70 of ‘90' (kilometers) ?)

06-06-09

Zoetjesaan groeit er een leuke traditie: Gaby die een bende (maten?) op sleeptouw neemt richting 't Fransche en achteraf nog een ‘drink' aanbiedt… Zo gezegd, zo gefietst en zo rijd ik op een zaterdagmiddag nabij de Helleketel volgende heerschappen tegen 't lijf: Hans, Olivier, Kristof L., el presidente Frank, Carlo, Francis, den Ronny (die intussen al de TT van Dikkebus in de kuiten heeft…)en mister G. himselve.

Met de wind in 't gat waaieren we uit richting Steenvoorde… dankzij de gedegen parcoursverkenning vooraf (zowat 2 jaar geleden…) constateren we dat - na het viaduct over de autostrade – een (extra) lus door een tarweveld niet echt een meerwaarde biedt, niettegenstaande de duo-tracks die we rigoureus proberen te volgen (of waren dat toch de sporen van een sproeimachine, gelukkig dat we de boer niet tegenkwamen…).

Iemand oppert het idee dat er misschien een bende N-Fransen actief is in het stelen van dreven, heimelijk weggesleept en opgerold in een duister magazijn… nog een beetje vroeg voor zulke klap, da's voor de après-bike…

We sjezen langs de Noordmeulen zo richting Ryveld waar we inpikken op vertrouwd terrein van de Casseltrophy. Heimelijk hopen we op een 2 e slow-motion valpartij van onze gastheer, maar zelfs het zachte dons van bloeiende ‘sneeuw'bomen kunnen hem niet verleiden. Via de mooie dreven van de Tempelstraete en 't Kerkhof bereiken we alras de achterzijde van de Cassel om ons via Oxelaere over den tarmac naar Bavinkhove te laten vallen. Langs een single-track met een paar leuke haakse bochten en brugjes komen we voor velen op onbekend maar mooi terrein: een opeenvolging van lange onverharde stukken in een decor met amper huizen doet ons in vakantiestemming geraken, en het tempo blijkbaar ook. Na de ‘Abdissestraete' doet een venijnig knikje al stemmen opgaan om beginnen af te draaien… de deadline van 18u indachtig ! Toch nog eerst een schitterende strook onverhard er door duwen voor we wat kunnen uitblazen op het asfalt, Gaby's voorband (wie anders ?) neemt dat echter letterlijk op.

Deze keer steekt hij de schuld op een lief klein doorntje… We pompen hem voor de zoveelste keer ‘courage' in en besluiten het bos van Clairmarais links te laten liggen als we voor donkeren thuis willen zijn… Niettegenstaande de ‘ervaren' gidsen bestaat er toch altijd kans dat er bikertjes op den dool zouden raken in dit grote woud… Klein Gabietje had al op 't weekend voorgesteld om wat steentjes mee te doen om die zo achter te laten als spoor maar aan de grootte te zien, zouden er maar een paar meegeraakt zijn tot hier… Ook Hansje zou nog graag weer bij zijn Grietje arriveren, je weet immers nooit wat er kan gebeuren als daar plots Sneeuwvuiltje met 7 stoute dwergjes arriveert…

Om nog maar te zwijgen over het Grote Roze Dwergkonijn (én dan nog met hangoren) die – volgens bepaalde bronnen – aldaar zou vertoeven en menig biker zou opgepeuzeld hebben…

Enfin, we stomen door naar Buysscheure met in 't achterhoofd de theorie van de kortste afstand tussen 2 punten… in de praktijk vertaald wordt dat een zigzag dus om nog wat onverhard mee te pakken, vooral de laatste stukken (niet voor niets ‘Paradis' genoemd) zijn magnifiek om door te rijden. Zelfs al moet onze Gaby daar deskundig een draaimolentje voor omleggen…

Nabij de dorpskerk weten we een mooi estamineetje liggen : ‘Bij Marcel'.

Bij nader inzicht blijkt de cafébazin Marcella te zijn, tot ik haar stem hoor : zou het nu toch Marcel zijn? Ook de veelbetekenende blik van Ronny verraadt enige twijfel maar met een paar deugddoende vitamine-B oplossingen (een ‘pint' klinkt ook zo plat hé en je weet de dag van vandaag ook niet meer wie er allemaal dit zou kunnen lezen met al internettoestanden…) spoelen alle kopbrekens resoluut weg.

Onze spoorzoekers hebben zich dus weer verse moed ingedronken na hun eerste flater in ‘t begin, tijd dus voor een nieuwe. Gaby oppert om nog naar rechts te rijden, maar ondergetekende kiest voor rechtdoor tot ie plots voor een gesloten inrijpoort staat… terug naar af ! Schoon plekske hoor, Buysscheure, maar niet altijd zo makkelijk om weer deftig weg te geraken…

De wind staat nu zowat pal op 't snuitje: goed om mooi dicht bij elkaar te fietsen (teambuilding?), het niveau is er dan ook weer naar : Ronny geeft nu en dan eens (tegen)gas en wat eerst een topic was over ‘Was het nu ‘70' of '80 km?', verschuift zo stilaan naar de ‘90' km.

Een leukerd verwijst naar de paar Engelsen die we zojuist tegenkwamen bij de pitstop en dat daardoor de kilometrics versprongen naar ‘miles'…

Recht naar huis betekent echter hier ook weer een zaagvormige boogcurve rond de Casselberg (néé, de lus van Terdeghem laten we liggen) met nog een laatste toetje onverhard in de Cappelstraete (tss. St. Marie- en St. Sylvester-Cappel).

Juist gepast om een plasje te lozen in 't begin en weer te kunnen aansluiten op 't einde ervan, een klein akkefietje met een ongeduldige amazone niet te na gesproken.

Kort na 18u bereikt de bende dan Proones 19, keuze te over aan hapjes van gastvrouw ‘nuus Katrien', Gaby's schoonbroer is al ferm saucieskes aan 't bakken…blijkbaar is ook het Hommelbier ferm in trek (de afwezigheid van Freddy kan hier wel een rol in spelen…), diverse dames komen hun ‘ridder' gezelschap houden en ook de hele Boligna-familie komt afgezakt met een ‘duvels' kadootje…

Kortom: tijd voor de recup…

K.M. uit A.