Rakettoertocht 11-11-08

Hij stond al enkele weken met stip genoteerd : de TT van de Raketmannen. Traditioneel goed georganiseerd, een dosis modder en een parcours net over de grens. “Bienvenu chez les C'htis”, dus.

De avond ervoor hadden we de troepen nog een half uur vroeg op 't appel geroepen zodat iedereen om 8u op de markt stond. Voor de tweede week op rij zien we dat de fontein op de markt dan aanslaat. Present : Frank T., Kurt DW, Gaby, Carlo, Marijke, Freddy, Charlotte (Patrick gaf forfait) en ondergetekende. Ter plaatse (reeds) gearriveerd : Ronny, Lander, Ilse en Nando en mogelijk nog andere.

Uiteindelijk zijn we gestart om 9u. De drukte was er al maar qua bottlenecks viel het al bij al mee. Traditiegetrouw trekken we eerst door het plaatselijke park waar Gaby een eerste keer spreekwoordelijk aan de boom schudde, zo stevig dat iedereen afhaakte. Na het park viel de club uiteen in twee brokken. Reden van de splitsing was zoals gewoonlijke de gemiddelde snelheid. Gaby was dus al weg, Ronny, Freddy, Carlo en ikzelf vormden een groepje. Achteraan gebeurde hetzelfde, dacht ik althans. Niettegenstaande dat het al flink waaide vonden mijn groepgenoten het ook nodig toch om aan de boom te schudden op de Franse Berg in Neuville (in een andere gedaante was laatstgenoemde kwelduivel ook aanwezig). Ronny en Carlo gingen aan de haal, Freddy pufte wat en mijn tong hing direct ter hoogte van m'n voorderailleur. Eens boven ging Freddy en kwam ik weer in z'n wiel, mede door een technisch strookje. Eens terug op 't asfalt waren R&C het mikpunt maar veel dichter kwamen we niet. Freddy hief dan maar z'n gat op en ging alleen richting de twee. Net voor de controle zag ik weer iedereen weer “blekkeren”. Net op tijd om ons samen te vergewissen van de immense (maar dan ook immens) bevoorrading. Man, man zoveel dat er lag. We hebben niet eens de helft geproefd. En dat op de dag van 11-11-11!

Na die stop heb ik dan het viertal weer laten gaan en beslist om m'n krachten te doseren. Het ging nog zwaar genoeg zijn dacht ik maar het viel eigenlijk nog mee als ik in acht nam hoeveel water uit de lucht was gevallen. Een paar kasseistroken bevielen me eigenlijk best. Ook de stukken offroad die bijna allemaal wind-mee waren. Lekker vlammen, samen met een jonkie van de Keybones die vertelde dat hij de 80 was komen rijden 15 augustus.

Op de splitsing nam ik de 53, de clubgenoten die voor me waren namen de 75 net als 46 andere deelnemers.

Intussen begon een vervelende chainsuck op m'n systemen te werken. Vooral het middenplateau wist ervan zodoende dat ik verder reed op buiten- en binnenblad.

We naderden intussen bevoorrading 2 die even rijkelijk was voorzien als de eerste maar nog aangevuld met frituursnacks. Gelukkig was er geen 3 e controle of er je kon een Samsonbox krijgen! Lander kwam plots opduiken. Ook wijselijk op de 53 gebleven wegens gebrek aan goeie conditie (dixit Lander).

Het einde naderde met rasse schreden. Niets kon de pret nog bederven. Ik was me namelijk serieus aan 't jeunen. Ook de ijskoude regen en dito wind konden de pret niet bederven. Ik arriveerde behoorlijk fris in de zaal waar even frisse pinten te krijgen waren aan 1 euro. De gebruikelijke après kon dus niet ontbreken.

We hebben een mooie tocht gehad.

 

Sean Braire