Strandrace Knokke-Heist 02-03-2008

Laatste wedstrijd van ‘t (winter)seizoen: nog eens alles proberen uit dat ouwe lijf te halen…

Bedoeling is om de korte afstand te rijden maar doordat er een klein maar héél stout stormpje onze contreien teistert heeft de organisatie beslist alles te herleiden tot één ronde. De strakke westenwind doet het water niet echt wegtrekken en daardoor is maar een relatief smalle strook hard zand beschikbaar.

Wél een mooi zonnetje van de partij, evenals een paar topcrossers als Niels Albert en Sven Vanthourenhout (zullen respect. 1 e en 3 e worden…). Hoewel het rugwind is, wordt het peloton al van in de start in stukken getrokken door de fenomenale snelheden die worden gehaald. Na enkele km halen we reeds de eerste dames in (5 min vroeger gestart!) en doordat de eersten met zo'n 50 km/u rakelings voorbijvliegen leidt dit soms tot verschrikte gilletjes…

In een recordtijd bereiken we 't Zwin, efkens goed doorlopen in 't zand en zo kan ik mijn wagonnetje aanpikken bij een groepje van zowat 15 man. Wat snel bochtenwerk nu, op de betonbaantjes hier en daar gekruid met een pittig plaske, en dan de inmiddels beruchte ‘gras'wegel langs een poldergracht, 100% concentratie gevraagd hier!

Het ligt dit jaar betrekkelijk goed maar enkele kompanen gaan toch met hun strandbanden onderuit…

Bochtje naar rechts en dan wordt het leuk met die harde tegenwind… er wordt gevochten om een mooi plekje in de waaier te bemachtigen en bij het inhalen van enkele vrouwelijke renners geeft dit weer aanleiding tot brokken !

Nog een ommetje door de buitenwijken van Knokke-Zoute en dan mogen we weer het rulle zand induiken : het contrast met het heen-traject is enorm, we staan nu bijna stil en het is echt zoeken naar een berijdbare strook. Voortdurend wordt er gezwiepd om toch maar iets beters te vinden en door die zigzagbewegingen is het heel uitputtend rijden. Na een eeuwigheid bereiken we dan toch de dijk in Duinbergen waar nog een 3-tal venijnige bultjes liggen te wachten. Vooral de laatste, 't Vossenhul, is een smeerlapke. Bochtje naar links en dan alle zeilen bijzetten in de hoop dat de knarsende ketting het houdt…

Dan nog volle bak door een parkje en met de wind in 't gat doorstomen naar de arrivée waar ze tegen een heel hoog tempo binnen vallen.

Niels Albert legt het af in een 3 kwartier (de tijden zijn alleszins niet trager dan vorige jaren), zo'n 7 minuten (!) sneller dan ondergetekende die de 53 e stek binnensleept.

Lander die helemaal van achteren is gestart, eindigt op de 92 e plek (zowat 800 deelnemers).

Kristof M.